PROGRAM SMD

"Żyć lepiej"

I. WARTOŚCI W ŻYCIU PUBLICZNYM

Jesteśmy grupą ludzi, która za naczelną zasadę w życiu człowieka uznaje wolność. Ma ona zagwarantować każdemu obywatelowi możliwość swobodnego i odpowiedzialnego kształtowania swojego losu i swojej przyszłości Konieczność uznania wolności za naczelną zasadę w życiu jest konsekwencją wyjątkowej pozycji osoby ludzkiej. Jesteśmy świadomi omylności człowieka, lecz jednocześnie jesteśmy przekonani, że człowiek jest powołany do odpowiedzialnego kształtowania świata. Lecz wolność jednostki ma kres tam, gdzie narusza ona wolność innych. Człowiek jako istota twórcza, aktywna, kreująca rzeczywistość wokół siebie powinien być podmiotem wszystkich działań publicznych. Dostrzegamy potrzebę istnienia w demokratycznym społeczeństwie silnych więzi moralnych chroniących je przed rozkładem. Konieczne jest istnienie pewnych wspólnych wartości trwale osadzających człowieka w jego dziedzictwie. Uważamy, że dla dobrego funkcjonowania społeczeństwa obywatelskiego niezbęde jest współistnienie tradycji chrześcijańskiej i liberalnej. Za niezbędne w działalności publicznej uważamy uczciwość i umiarkowanie w poglądach. Nakazują nam one nie obiecywać rzeczy niemożliwych i brać odpowiedzialność za swoje czyny. Identyfikujemy się z partią, która w swych działaniach kieruje się troska o dobro wspólne, a nie wąskimi interesami grup nacisku. Uważamy, że wszyscy niezależnie od płci, narodowości, poglądów mogą aktywnie uczestniczyć i korzystać z przemian mających obecnie miejsce w Polsce. Aby spełnione zostały warunki do nieskrępowanego rozwoju ludzkiej inicjatywy, a w konsekwencji pomnażania dobra wspólnego konieczne jest aby: państwo było demokratyczne i rozwijało się w oparciu o instytucje społeczeństwa obywatelskiego gospodarkafunkcjonowała w oparciu o wolny rynek i własność prywatną władze państwowe były ograniczone w swoich kompetencjach, a ich struktura zbudowana według zasady pomocniczości. fundamentem funkcjonowania w społeczeństwie ludzi o różnych światopoglądach była tolerancja i wyrzeczenie się stosowania przemocy

II. DOBRE I SKUTECZNE PAŃSTWO

Siła i trwałość państwa powinna być oparta na prawach i wolnościach jego obywateli. Państwo powinno podejmować działania wtedy, gdy wolność jednych ogranicza wolność drugich. Celem tych działań powinno być zapewnienie bezpieczeństwa i pełni praw każdej jednostki do nieskrępowanej aktywności. Ustrój państwa powinien zapewniać: szeroki zakres wolności każdego człowieka i obywatela, poszanowanie praw i własności jednostek, jasne i skutecznie egzekwowane prawo, sprawiedliwość szans i usuwanie dyskryminacji ze względu na płeć, wykształcenie, światopogląd, szybki rozwój gospodarczy i cywilizacyjny bezpieczeństwo wewnętrzne i zewnętrzne, jak również bezpieczeństwo socjalne - w zakresie podstawowym ochronę tożsamości narodowej w warunkach otwarcia na świat. Państwo powinno zagwarantować swoim obywatelom wolność wyznania i sumienia. Opowiadamy się za przyjaznym rozgraniczeniem Państwa i Kościoła, tak żeby obie te instytucje działały dla dobra wszystkich obywateli. Pełną realizację i przestrzeganie praw wszystkich obywateli zagwarantować może tylko dobra Konstytucja i niezależna władza sądownicza. Funkcjonującą w Polsce obecnie Ustawę Zasadniczą uważamy za dobrą i opowiadamy się przeciwko zbyt licznym w niej zmianom. Rola Państwa powinna ograniczać się do zapewnienia obywatelom warunków do rozwoju i samorealizacji. Uważamy, że Polsce potrzeba jak najmniejszej administracji, zarówno na szczeblu centralnym, jak i lokalnym. Ilość ministerstw i urzędów centralnych powinna być ograniczona. Państwo musi odpowiedzialnie i skutecznie dbać o bezpieczeństwo zewnętrzne, wewnętrzne i socjalne swoich obywateli, a także stać na straży stabilności gospodarki i systemu monetarnego. Władza publiczna powinna być zdecentralizowana - jak najwięcej kompetencji i środków powinno zostać przekazane samorządom i społecznościom lokalnym. Wywiązanie się przez Państwo ze swojej roli zapewnić może tylko uczciwość i kompetencja ludzi rządzących Polską. Uważamy, że należy dążyć do zlikwidowania systemu powiązań miedzy politykami, a przedsiębiorstwami oraz ograniczyć immunitet parlamentarzystów tak, aby rzeczywiście chronił ich przed pociągnięciem do odpowiedzialności za działalność polityczną i parlamentarną. Ingerencja Państwa w życie społeczeństwa powinna ograniczać się do niezbędnego minimum. Duże znaczenie ma w tej sytuacji działalność organizacji pozarządowych. Stoimy na stanowisku, że sami obywatele zgrupowani wokół konkretnych spraw i problemów, są w stanie najlepiej je rozwiązywać. Istotny jest również fakt odciążenia Państwa przez obywateli w tych dziedzinach, w których działają organizacje pozarządowe. Pożądanym jest zmniejszenie liczby płatnych stanowisk politycznych nie tyko na szczeblu centralnym, ale zwłaszcza na szczeblach lokalnych w województwach, powiatach i gminach. Należy przeciwstawić się rozrastającej się biurokracji. Należy zmienić formułę Senatu RP. Senat powinien stać się izbą samorządową, w której zasiadaliby senatorowie wybierani w systemie zbliżonym do obecnego oraz przedstawiciele sejmików wojewódzkich. Właściwe funkcjonowanie Państwa jest w dużym stopniu uzależnione od fachowości i uczciwości urzędników. Opowiadamy się za dobrze wykształconą i apolityczną, a jednocześnie dobrze wynagradzaną służbą cywilną.

III. SAMORZĄDNOŚĆ - WŁADZA BLISKO OBYWATELI

Samorząd lokalny jest dla nas jednym z fundamentów dobrego ustroju, silnej i wolnej Polski. Umożliwia on i stymuluje powstawanie oraz rozwój lokalnych inicjatyw w naszym kraju. W pełni popieramy reformę samorządową polegającą na powołaniu trójszczeblowego podziału administracyjnego. Uważamy, że idea samorządności najlepiej będzie się realizować w samorządowej gminie, powiecie i województwie. Liczba powiatów i samorządowych województw powinna być uzależniona od możliwości finansowych poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego. Właściwie funkcjonujące, silne i dobrze zarządzane regiony będą równorzędnym partnerem dla regionów Unii Europejskiej. Stoimy na stanowisku, że samorządność najlepiej rozwija się, gdy ingerencja władzy centralnej ograniczona jest do niezbędnego minimum. Dalsze ograniczenie zadań administracji centralnej umożliwi decentralizację finansów publicznych i sprawi, że większość środków pochodzących z podatków będzie przekazywana w ręce władz lokalnych i regionalnych. Naszym zdaniem samorządność nie powinna ograniczać się jedynie do lokalnej administracji. Uczy ona bowiem tego, co szczególnie cenne - aktywnego podejścia do rozwiązywania własnych problemów. Dlatego popieramy rozwijanie samorządów różnego rodzaju: szkolnych, młodzieżowych rad miejskich, parlamentów studenckich, samorządów gospodarczych i zawodowych.

IV. ROZWÓJ GOSPODARCZY

Mechanizmy rynkowe są najlepszym sposobem określenia produkowanych dóbr i świadczonych usług. Wolna konkurencja daje konsumentowi szansę wyboru najlepszych produktów, a producentowi stwarza szansę osiągania większych zysków. Własność prywatna, wolność działalności gospodarczej i stymulujące przedsiębiorczość prawo stanowią fundament systemu gospodarczego i tworzą dobrobyt obywateli. Wolność gospodarcza wymaga, aby ingerencja Państwa ograniczała się do minimum i dotyczyła jedynie kontroli systemu finansowego oraz zapobiegania powstawaniu monopoli. System prawny musi bardzo dokładnie określać zasady obowiązujące w gospodarce, co uniemożliwi wszelkie nadużycia. Musi się też dostosowywać do zmieniających się warunków gospodarczych. Państwo powinno stać na straży dostosowywania polskiego prawa do norm obowiązujących w Unii Europejskiej. Konieczne jest szybkie dokończenie prywatyzacji. Szczególnie istotna jest prywatyzacja takich sektorów jak: telekomunikacja, energetyka, górnictwo, hutnictwo, przemysł paliwowy, transport, bankowość. Prywatyzacja sektorów dotychczas zmonopolizowanych przez przedsiębiorstwa państwowe powinna być połączona z demonopolizacją. Państwo musi zadbać o reprywatyzację majątku zagrabionego prawnym właścicielom w skutek wypędzenia Polaków z ziem wschodnich oraz w czasach PRL-u. W miarę możliwości należy zwracać go w naturze. Tam, gdzie jest to niemożliwe, Państwo powinno stworzyć system bonów reprywatyzacyjnych, za które można byłoby nabywać prywatyzowany majątek. Budżet państwa musi być zrównoważony. Stabilność pieniądza i niski dług publiczny uważamy za niezbędny warunek stabilności i rozwoju całej gospodarki. Deficyt finansów publicznych powinien zostać znacznie ograniczony, zaś zaciąganie długu publicznego może służyć jedynie inwestycjom, a nie bieżącej konsumpcji. Należy zwiększyć dyscyplinę monetarną. Na straży stabilności pieniądza powinien stać niezależny bank centralny. Należy dążyć do umacniania i rozwoju rynku kapitałowego w Polsce. Rolnictwo jest tym sektorem gospodarki, który wymaga szczególnie głębokich zmian. W perspektywie przystąpienia Polski do UE konieczne jest zwiększenie wydajności produkcji rolnej, powiększenie gospodarstw, a co za tym idzie zmniejszenie liczby pracujących w gospodarstwach rolnych. Problemu tego nie rozwiąże dotowanie rolnictwa. Państwo powinno podejmować działania polegające na zapewnieniu wszechstronnego rozwoju wsi. Aby proces modernizacji rolnictwa przebiegł bez niepokojów społecznych konieczne jest: rozwijanie działalności pozarolniczej na wsi takiej jak usługi, agroturystyka, rozbudowa infrastruktury takiej jak drogi, telefony, która ułatwi podejmowanie nowych form aktywności zawodowej poza rolnictwem, poprawę edukacji na terenach wiejskich, wykorzystywanie atutów produkcji ekologicznej - wprowadzenie odpowiedniego uznanego na świecie systemu certyfikowania zdrowej żywności. wspieranie nowych spółdzielni, grup producenckich i kas pożyczkowych, popularyzowanie i wspieranie postępu technicznego w rolnictwie. System podatkowy powinien być jasny i przejrzysty, a jego ewentualne zmiany muszą być zapowiadane z odpowiednim wyprzedzeniem. Naszym zdaniem tylko to zagwarantuje bezpieczne warunki do rozwoju prywatnej przedsiębiorczości w Polsce. Podatki powinny być jak najniższe i służyć tylko zaspokojeniu podstawowych potrzeb społeczeństwa. Należy przeciwstawić się tworzeniu nieefektywnego Państwa socjalnego. Za najsprawiedliwszą i najefektywniejszą formę podatku dochodowego uważamy podatek liniowy o docelowej stawce nie większej niż 20%. Trzeba dążyć do zrównania wysokości podatku dochodowego od firm i od osób fizycznych. Stawka podatku VAT powinna być jednolita, z wyjątkiem artykułów i usług służących zdrowiu, nauce i kulturze. Nowa stawka podatkowa nie powinna przekraczać 20%. Przepisy regulujące prowadzenie działalności gospodarczej powinny zostać zrewidowane pod kątem eliminacji wszystkich zbytecznych uregulowań utrudniających prowadzenie przedsiębiorstw. Konieczne jest daleko idące ograniczenie systemu koncesji, a w tych nielicznych przypadkach, gdy są one niezbędne, powinny być przyznawane w drodze przetargu. Zdecydowanie należy dążyć do wyeliminowania dotacji dla państwowych podmiotów ospodarczych. Szczególnie naganne jest ukryte dotowanie wyrażające się w przyzwoleniu na nie wywiązywanie się ze zobowiązań wobec Skarbu Państwa i ZUS. Aby powstało więcej nowych miejsc pracy konieczne jest usuwanie barier dla przedsiębiorców, w tym przepisów zmniejszających elastyczność rynku pracy i podnoszących jej koszty. Ograniczeniu powinny ulec przywileje branżowe, jak i przywileje dla załóg przy prywatyzowaniu przedsiębiorstw. Prawo pracowników do strajku należy zrównoważyć prawem pracodawcy do lokautu. Niedopuszczalne są formy strajku i protestu które zagrażają bezpieczeństwu i funkcjonowaniu państwa. Wszelkie nielegalne strajki i protesty powinny być traktowane z pełną surowością prawa.

V. OŚWIATA, NAUKA, KULTURA

Wszyscy chcący się uczyć powinni mieć możliwość kształcenia na wszystkich szczeblach. Państwo powinno zapewniać możliwość nauki poprzez finansowanie kształcenia w całości na szczeblu podstawowym i średnim. Za studia należy wprowadzić odpłatność. Ich dostępność dla mniej zamożnych powinna być zwiększona przez system łatwo dostępnych, niskooprocentowanych kredytów studenckich. Finansowanie oświaty na niższych poziomach nauczania powinno się odbywać za pomocą bonów edukacyjnych, które pokryją w całości koszty kształcenia w szkole samorządowej, natomiast w szkole prywatnej i społecznej pozwolą na pokrycie części kosztów równej kosztom kształcenia w szkole samorządowej. Będzie to realizacja sprawdzonej zasady, iż pieniądz idzie za uczniem, zaś państwo wspiera osoby uczące się, a nie szkołę jako instytucję. Szczególnie istotne jest poddanie szkół kontroli rodziców i wspólnot lokalnych. Dlatego gorąco popieramy przekazanie szkół samorządom. Równie ważne jak szkoły samorządowe są szkoły prywatne i społeczne - prowadzone przez stowarzyszenia czy kościoły i związki wyznaniowe. Uważamy, że wszystkie te rodzaje szkół powinny być na równi traktowane przez państwo, ponieważ tworzą szeroką ofertę z której rodzice i uczniowie powinni mieć prawo swobodnego wyboru. W programach szkolnych powinno się zwracać uwagę nie tylko na przekazanie określonej wiedzy, ale i na rozwijanie osobowości i umiejętność rozwiązywania problemów. Pożądane jest kształcenie praktycznych umiejętności często niezbędnych na rynku pracy, jak języki obce, posługiwanie się komputerem (w tym Intemetem), czy prowadzenie samochodu. Szkoły przvgotowujące do zawodu powinny mieć zapewnioną swobodę w dostosowaniu swojego programu nauczania do potrzeb rynku pracy tak, by nie kształcić w wąskich i często już nieprzydatnych specjalnościach. W szkołach wyższych należy dążyć do indywidualizacji toku studiów. Należy powszechnie wprowadzić system punktowy umożliwiający wybór przedmiotów, terminów zaliczenia i prowadzących zajęcia. Integralną częścią tego systemu powinny być rozwiązania umożliwiające zmianę uczelni w trakcie studiów nie tylko kraju, ale i zagranicą. Należy stworzyć szersze możliwości awansu płacowego i prestiżowego dla dobrych nauczycieli w oparciu o ocenę efektów ich pracy. Dlatego konieczna jest likwidacja Karty Nauczyciela, która w obecnej postaci może stać się dokumentem blokującym reformę w oświacie i sprzyjającym negatywnej selekcji do zawodu. Państwo powinno dokładać wszelkich starań w kierunku rozwoju badań naukowych w Polsce. Należy stworzyć specjalny system stypendiów umożliwiających rzetelne prowadzenie badań w dziedzinach niekomercyjnych, ale ważnych dla właściwego funkcjonowania Państwa i społeczeństwa. W sferze kultury Państwo musi opiekować się twórcami dzieł niekomercyjnych, których funkcjonowanie jest niezbędne dla prawidłowego rozwoju i kultywowania tradycji polskiej kultury. Należy jak najprędzej doprowadzić do sytuacji, w której będą przestrzegane prawa autorskie. Umożliwi to normalne funkcjonowanie polskich artystów na rynku, a także zagwarantuje należytą ochronę własności intelektualnej.

VI. BEZPIECZENSTWO WEWNĘTRZNE I ZEWNĘTRZNE

Za jedno z najważniejszych zadań Państwa w zmieniającym się świecie uznajemy zapewnienie obywatelom bezpieczeństwa. zarówno zewnętrznego, jak i wewnętrznego. W tym celu niezbędne jest uwzględnienie tych dziedzin w odpowiednim stopniu w budżetach gmin, powiatów, województw, a także w budżecie Państwa. Za niezbędne uznajemy szeroko rozumiane działania prewencyjne, w tym programy edukacyjne. Należy przyjąć zasadę "zero tolerancji" polegającą na skutecznym ściganiu i karaniu nawet za drobne naruszenia prawa. Wszystkie struktury państwa muszą wydać zdecydowana wojnę zorganizowanej przestępczości i działaniom o charakterze mafijnym. Policja powinna posiadać szerokie uprawnienia, umożliwiające jej skuteczne ściganie przestępców. Należy ją również odbiurokratyzować przesuwając więcej policjantów zza biurek do służby na ulicach. Szczególną uwagę należy też przywiązywać do działań prewencyjnych polegających nie tylko na właściwych środkach ostrożności, ale również na edukacji. Każdy obywatel powinien mieć możliwość obrony swojego zdrowia, życia oraz mienia. To prawo musi być jasno i precyzyjnie sformułowane, tak aby korzystanie z niego nie powodowało sankcji prawnych. W obronie mieszkańców przed przestępcami dużą rolę mają do odegrania samorządy lokalne. Dlatego straże miejskie powinny zostać przekształcone w policję miejską lub samorządową, której kompetencje umożliwiałyby skuteczną walkę z lokalną przestępczością. W szczególnie niebezpiecznych miejscach dobrym rozwiązaniem jest system monitoringu. Duże znaczenie mają inicjatywy społeczne służące poprawie bezpieczeństwa np. pomoc sąsiedzka. Powinny one spotkać się ze wsparciem ze strony państwa i samorządów lokalnych. Naszym zdaniem jedną z największych bolączek ludzi szukających sprawiedliwości jest niewydolność polskiego wymiaru sprawiedliwości. Aby to poprawić trzeba lepiej wynagradzać pracowników, wymagając od nich jednocześnie dużej efektywności pracy. Sądy należy wyposażyć w niezbędny sprzęt biurowy, a także zagwarantować godziwe i bezpieczne warunki pracy. W celu większej skuteczności w wykrywaniu i karaniu groźnych przestępstw trzeba zaostrzyć kary dla recydywistów, a także zacząć korzystać z instytucji zakupu kontrolowanego i prowokacji policyjnej. Siły zbrojne powinny się składać z jednostek operacyjnych i sił obrony terytorialnej. Wojsko Polskie powinno w możliwie szybkim czasie stać się armią zawodową opartą o ochotniczy zaciąg - zwłaszcza w przypadku jednostek operacyjnych. Konieczne jest pozostawienie powszechnego przeszkolenia (bez skoszarowania) na potrzeby terytorialnej obrony. Korpus oficerski musi być znacznie zmniejszony, a o jego awansach musi decydować przydatność dla armii dostosowanej do standardów NATO. Już w obecnej chwili należy umożliwić odbywanie służby zastępczej na życzenie poborowego oraz zagwarantować odbywanie służby możliwie blisko miejsca zamieszkania. Powinno się energicznie przeciwdziałać zjawiskom tzw. "fali". W tym celu postulujemy lepszy nadzór przełożonych nad żołnierzami. Wydatki na obronę powinny być przede wszystkim przeznaczane na modernizację sprzętu (oraz oczywiście jego eksploatację). Należy w dalszym ciągu rozwijać system cywilnej kontroli nad armią oraz opracować czytelne zasady funkcjonowania państwa w stanach nadzwyczajnych. Konieczna jest reorganizacja i odbudowa systemu ochrony cywilnej, aby mógł przeciwdziałać efektywnie klęskom żywiołowym. Polska powinna dążyć do wyrównywania kwalifikacji polskich oficerów i jakości sprzętu z pozostałymi członkami Paktu Północnoatlantyckiego. Powinniśmy ponosić pełnię praw i obowiązków płynących z faktu naszej przynależności do NATO. Na terenie naszego kraju powinny być rozlokowane jednostki operacyjne Sojuszu, łącznie ze specjalnymi jednostkami nuklearnymi.

VII.ROZWIĄZANIE
PROBLEMÓW SOCJALNYCH

Tylko dalszy szybki i długofalowy wzrost gospodarczy może zagwarantować wzrost liczby miejsc pracy i ograniczenie bezrobocia. Dlatego należy kontynuować działania zapewniające dalszy rozwój polskiej gospodarki. Każdy powinien dążyć do zapewnienia bytu sobie i osobom, za które jest odpowiedzialny przy zagwarantowaniu sprawiedliwości szans. Tym niemniej istnieją sytuacje szczególne w których społeczeństwo musi wspierać osoby, które nie z własnej winy nie są w stanie zapewnić sobie minimalnego standardu życiowego. Pomoc społeczna powinna mieć różnorakie formy i być kierowana do ludzi rzeczywiście jej potrzebujących. Rolą pomocy społecznej powinno być usamodzielnianie jej potrzebujących, a nie ich uzależnianie. Konieczne jest odwrócenie procesu reprodukcji biedy oraz stworzenie bodźców wspomagających rozwój jednostki. W konstruowaniu systemu pomocy społecznej należy kierować się zasadą pomocniczości, która nie może jednak oznaczać rozdawnictwa środków publicznych. Najpierw każdy powinien mieć stworzone warunki do rozwiązywania problemów samodzielnie, kolejne miejsce powinna zajmować rodzina, potem wspólnota lokalna i wreszcie na końcu państwo. Dostrzegamy także w tym systemie istotną rolę dla organizacji pozarządowych. Ważnym problemem społecznym jest brak mieszkań. Nie chcemy jak inni czynić w tym względzie nierealnych obietnic. Najważniejszym czynnikiem zwiększającym dostępność mieszkań jest wzrost całej gospodarki, a co za tym idzie powiększanie się dochodów społeczeństwa. Należy jednak podjąć działania sprzyjające wzrostowi liczby oddawanych do użytku mieszkań takie jak: rozwijanie różnych form finansowania budownictwa mieszkaniowego, ułatwienie pozyskiwania terenów budowlanych i uproszczenie związanych z tym przepisów, reforma prawa spółdzielczego mająca na celu zwiększenie praw członków spółdzielni mieszkaniowych, rozbudowywanie przez samorządy lokalne infrastruktury (drogi, wodociągi itp.) umożliwiającej wznoszenie budynków mieszkalnych na nowych terenach.

VIII. OGRANICZENIE BEZROBOCIA

Edukacja to swoiste ubezpieczenie od bezrobocia. Bardzo niewielu bezrobotnych ma wyższe wykształcenie i niewiele osób z wyższym wykształceniem to osoby bezrobotne. W zwalczaniu bezrobocia należy stosować formy aktywne np. przekwalifikowanie, a nie tylko działania osłonowe, które tworzą pole do nadużyć w postaci pobierania zasiłków przez osoby nieuprawnione. Aby zwiększyć liczbę legalnych miejsc pracy należy dostosować przepisy Kodeksu Pracy do zasad gospodarki rynkowej w sposób, który zachęca pracodawców do legalnego zatrudniania (likwidacja szarej strefy).

IX. EMERYTURY I OCHRONA
ZDROWIA - LEPSZE ROZWIĄZANIA

W reformie systemu ubezpieczeń emerytalnych musi być przestrzegana zasada, że wysokość emerytury zależy od ilości środków odprowadzonych na konto każdego ubezpieczonego. Ewentualne wcześniejsze przejście na emeryturę osób pracujących w trudnych warunkach powinno być finansowane przez podwyższone składki od tych osób. Podwyższy to koszty pracy w warunkach niebezpiecznych, a zatem będzie stanowić dla pracodawców bodziec do ograniczenia liczby pracujących w warunkach niebezpiecznych dla zdrowia. Zmiana systemu finansowania służby zdrowia powinna doprowadzić do całkowitego urynkowienia systemu usług medycznych, aby skutecznie egzekwować wysoką jakość usług zmniejszając biurokrację w służbie zdrowia. Dlatego postulujemy: wprowadzenie konkurencji między instytucjami finansującymi ochronę zdrowia połączone z otwarciem tego rynku dla prywatnych firm ubezpieczeniowych (tak jak ma to obecnie miejsce w II i III filarze ubezpieczeń emerytalnych) prywatyzację zakładów świadczących usługi medyczne - szpitali, przychodni, ambulatoriów itd.

X. SPORT I AKTYWNY WYPOCZYNEK

Uwzględniając rolę sportu i kultury fizycznej jako czynnika kształtującego ogólny rozwój człowieka, uznajemy za niezbędne poczynienie wszelkich możliwych kroków w kierunku jego krzewienia. Uważamy, że Państwo powinno wspierać działanie stowarzyszeń i związków przyczyniających się do rozwoju sportu i kultury fizycznej. Za priorytet uważamy rozwój masowego sportu amatorskiego, a sport wyczynowy uznajemy za niezbędny do popularyzacji tej dziedziny życia oraz rozwoju patriotyzmu i dumy narodowej. Samorządy lokalne powinny zwrócić szczególną uwagę na właściwe wykorzystanie podległych im obiektów sportowych, a w miarę możliwości tworzyć również nowe. Planując lokalne wydatki powinny uwzględniać zmianę stylu życia. a co za tym idzie, wspierać rozwój sportu amatorskiego. Przejawiać ma się to w tworzeniu ścieżek rowerowych, boisk osiedlowych, a także miejsc rekreacji, co pozwoli młodzieży lepiej spożytkować swoją energię, przez co wzrośnie bezpieczeństwo na ulicach. Bardzo ważną sprawą jest pomoc w rehabilitacji oraz umożliwienie korzystania z obiektów sportowych osobom niepełnosprawnym, by czynnie mogły uczestniczyć w życiu sportowym. Powinno się wspierać powstawaniu nowych klubów zrzeszających osoby niepełnosprawne. Upowszechnienie kultury fizycznej wśród dzieci i młodzieży należy traktować jako profilaktykę zdrowotną, która pozwoli w przyszłości na ograniczenie wydatków na lecznictwo. W szkołach podstawowych i średnich należy zwiększyć ilość godzin zajęć wychowania fizycznego przynajmniej do czterech tygodniowo. Należy bezwzględnie przeciwdziałać wszelkim przejawom korupcji i nadużyć w sporcie, poprzez pełną kontrolę związków i stowarzyszeń sportowych finansowanych z budżetu państwa oraz przez samorządy lokalne.

XI. ZDROWE, CZYSTE
ŚRODOWISKO NATURALNE

Środowisko naturalne jest dobrem wspólnym, z którego korzystać będą również przyszłe pokolenia, dlatego należy dbać o nie w sposób szczególny. Poprawa stanu środowiska jaka nastąpiła od 1989 roku jest wyraźnym dowodem na to, że to gospodarka wolnorynkowa jest systemem najkorzystniejszym dla środowiska naturalnego. Pojawienie się w przedsiębiorstwach racjonalnego rachunku kosztów wpłynęło na ograniczanie zużycia energii oraz na zmianę technologii na mniej zanieczyszczające środowisko. Konieczne są jednak dalsze działania służące poprawie stanu środowiska zwłaszcza w dziedzinie: gospodarki odpadami, oszczędności energii, prowadzenia polityki zagospodarowania przestrzennego zgodnej z zasadami zrównoważonego rozwoju. Pożądane jest zwiększenie obszarów szczególnej ochrony przyrody - tworzenie nowych parków narodowych. Obecnie funkcjonujący system finansowania ochrony środowiska oparty o zasadę, iż jest ona finansowana z opłat od sprawców zanieczyszczeń jest zasadniczo dobry. Należy zwrócić większą uwagę na eliminację nadużyć przy rozdziale środków. Konieczne jest zwiększanie i wspieranie udziału społeczeństwa i organizacji pozarządowych w działaniach na rzecz ochrony środowiska. Wielką rolę w ochronie środowiska ma działalność edukacyjna, dlatego problemy środowiska naturalnego i jego ochrony. W rozwiązywaniu problemów ekologicznych konieczna jest daleko idąca współpraca międzynarodowa.

XII. MEDIA, INTERNET,
NOWE TECHNOLOGIE - WYZWANIA
XXI WIEKU

Wolne, profesjonalne i odpowiedzialne media są niezbędnym elementem prawidłowo funkcjonującej demokracji. W związku z tym uważamy że należy: zwalczać próby ograniczenia ich wolności, wspierać wszystkie inicjatywy służące podniesieniu etyki i odpowiedzialności mediów za przekazywane przez nie treści, przeciwdziałać próbą przejęcia partyjnej kontroli nad mediami publicznymi i uwolnić je od politycznych nacisków. Najskuteczniejszą metodą odpolitycznienia mediów jest ich prywatyzacja. Państwo może prowadzić swoją politykę edukacyjną i kulturalną poprzez media prywatne zawierając z nimi odpowiednie kontrakty.* Dalsze funkcjonowanie nieprofesjonalnej i upolitycznionej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji jest pozbawione celu. Obecne polityczne przyznawanie decyzji o przydzielaniu częstotliwości przez KRRiT powinno zostać zastąpione procedurami przetargowymi - natomiast ogólne administrowanie zasięgami i częstotliwościami winno być przekazane Polskiej Agencji Radiokomunikacji. Informatyzacja i rozwój nowoczesnych technologii jest obecnie jedną z podstaw rozwoju nowoczesnej gospodarki i życia społecznego. W związku z tym uważamy że należy zwiększyć znaczenie teleinformatyki i nowych technologii w rozwoju gospodarczym Polski (podobnie jak ma to miejsce w krajach UE) poprzez zapewnienie ze strony państwa systemowych bodźców ekonomicznych, tak aby w Polsce nie tylko konsumowano nowe technologie, ale także je produkowano. Potrzebne jest także zmodyfikowanie i unowocześnienie programów kształcenia pod kątem wprowadzenia nowych technologii. Rozwój Internetu ułatwia dostęp do informacji i życia społecznego szczególnie dla osób niepełnosprawnych lub mieszkających daleko od centrów kulturalno-gospodarczych. Jego jak najszersze udostępnienie powinno być traktowane jako priorytet władz publicznych. Postulujemy wypracowanie strategii w zakresie zwiększenia dostępności Internetu oraz rozszerzenie akcji go popularyzujących np. "Internet dla szkół". Likwidacja monopoli w telekomunikacji - jako jeden z czynników przyspieszających rozwój, zapewniających poprawę jakości i obniżenie kosztów usług telekomunikacyjnych (w tym dostępu do Internetu) - powinna zostać zintensyfikowana. Należy opracować długofalowy program promocji w środowisku młodzieży idei "budowy w Polsce społeczeństwa informacyjnego" to znaczy takiego w którym znaczna część dochodu narodowego powstaje w wyniku przetwarzania informacji, a nie przy produkcji dóbr materialnych. W tym programie bardzo istotna jest rola władz i organizacji pozarządowych.

XIII. CORAZ LEPSZA POZYCJA
POLSKI W ŚWIECIE

Przystąpienie do NATO jest największym osiągnięciem polskiej polityki zagranicznej. Obecnie celem jest stworzenie warunków zapewniających efektywną realizację zobowiązań wynikających z członkostwa w Pakcie Północnoatlantyckim. Po przystąpieniu do NATO pierwszoplanowym zadaniem polskiej polityki zagranicznej jest członkostwo w UE. Polska powinna bronić swojej pozycji i interesów w negocjacjach o przystąpieniu do UE. Przygotowanie Polski do członkostwa w UE powinno uwzględnić stosowne zmiany w prawodawstwie i gospodarce, tak aby możliwym stało się osiągnięcie korzyści zarówno przez Polskę, jak i UE. Konieczny jest także rozwój dobrych stosunków z naszymi sąsiadami. Widzimy tu szczególną rolę młodzieży, której spotkanie i wzajemne poznanie powinno obalać negatywne stereotypy z przeszłości. Państwo polskie powinno wspierać i rozwijać współpracę młodych Polaków ze swoimi rówieśnikami z całej Europy. Szczególną rolę odgrywają dla nas kontakty w ramach Trójkąta Weimarskiego. Jako młodzi Polacy dostrzegamy moralny obowiązek, by tworzyć więzi pomiędzy wolną i rozwiniętą UE, a młodzieżą z państw zza naszej wschodniej granicy. Zobowiązujemy się nieść pomoc naszym przyjaciołom ze wschodu Europy, w tym w szczególności narodowi białoruskiemu w trosce o demokrację, prawa człowieka i podstawowe wolności. Wspieramy lokalną współpracę międzynarodową w ramach euroregionów oraz innych form regionalnego współdziałania. Wspieramy regionalną współpracę transgraniczną młodzieżowych organizacji pozarządowych. Popieramy proces dalszego rozszerzenia UE i NATO. Powinniśmy nieustannie działać na rzecz umocnienia demokracji na świecie i powinniśmy przeciwstawiać się łamaniu praw człowieka wszędzie tam, gdzie ma to miejsce. Widzimy szczególną rolę Rady Europy, która obejmując swym działaniem wiele krajów kontynentu popiera rozwój demokracji i promuje prawa człowieka. Jesteśmy za jak najszerszą formułą członkostwa w Radzie Europy, gdyż zapobiega to wykluczeniu z rodziny europejskiej biedniejszych i niestabilnych krajów. Polska powinna kultywować tradycje i język polski wszędzie tam, gdzie mieszkają Polacy. Szczególnie dotyczy to dużych skupisk Polaków za granicą, a w przypadku Polaków wywiezionych w latach 40-tych i 50-tych, wbrew ich woli w głąb Związku Radzieckiego, rząd polski powinien umożliwić im powrót i zapewnić podstawowe warunki bytowania.